Metalograficzne badania mikro- i makroskopowe

Wykrycie wad w konstrukcji lub przedmiocie wykonanym z metalu, jak też jego stopów, możliwe jest dzięki zastosowaniu specjalistycznych badań – mikro- lub makroskopowych. Badania makroskopowe nie wymagają użycia wielu profesjonalnych sprzętów. Polegają one bowiem na oględzinach gołym okiem lub też z wykorzystaniem prostych przyrządów optycznych jak na przykład lupa, która pozwala na trzydziestokrotne powiększenie.

Na czym polegają badania metalograficzne?

tanie metalograficzne badania makroskopoweTo najprostszy sposób na wstępną ocenę wyrobu lub półfabrykatów – można ocenić ich jakość, jak i strukturę oraz zawartość poszczególnych pierwiastków chemicznych. Tanie metalograficzne badania makroskopowe muszą być przeprowadzane przez osobę posiadającą ku temu odpowiednie kwalifikacje. Choć z pozoru wydaje się, że w tym badaniu nie ma niczego skomplikowanego, to ocena materiału – czy nadaje się on do bezpiecznej eksploatacji – musi być rzetelna, dlatego nie może być przeprowadzona przez byle kogo. Ponadto podczas badań makroskopowych stosuje się specjalne odczynniki (w zależności od metalu), dlatego i do ich użycia trzeba posiadać wiedzę, która pozwoli na uniknięcie błędów. Odczynniki te są ważne w procesie trawienia, który pozwala na określenie składu chemicznego struktury materiału poddawanego badaniu, może też wykryć wady powierzchniowe takie jak nieciągłości w formie pęknięć lub porów.

tanie metalograficzne badania makroskopoweBadania makroskopowe złącz spawanych pozwalają na określenie, czy spoina jest poprawna czy może spawanie przeprowadzono w sposób nieprawidłowy, co doprowadziło do powstania wad budowy oraz do nieciągłości. Jeśli chodzi zaś o badania mikroskopowe, jak łatwo się domyślić, opiera się je na zastosowaniu mikroskopu, na którego płytce roboczej umieszcza się odpowiednio przygotowaną próbkę. Powinna ona być wyszlifowana – przeprowadza się tutaj szlifowanie zgrubne, wykorzystując papier ścierny o odpowiedniej ziarnistości (od 60 do 800) – zaczyna się oczywiście od większej ziarnistości i stopniowo przechodzi się do mniejszej. Po szlifowaniu należy wypolerować próbkę za pomocą pasty polerskiej. Należy potem opłukać próbkę i wysuszyć.

Dopiero wówczas szlif nadaje się do obserwacji pod mikroskopem. Badacz powinien pamiętać o tym, że nie wolno dotykać dłońmi powierzchni szlifu, ponieważ powstaną wówczas plamy i zatłuszczenia, które wpłyną negatywnie na wyniki badań. Oprócz badań mikroskopowych oraz makroskopowych wyróżnia się także badania defektoskopowe, jednak wśród nich wyznaczyć można co najmniej kilka metod, dlatego zagłębienie się w ten temat jest naprawdę czasochłonne.